Skatepark als huiskamer van Hart van Zuid: ‘We willen mensen met elkaar verbinden’
Als achtjarig jongetje stond hij voor het eerst op een skateboard en ruim dertig jaar later is hij de medeoprichter van een uniek skatepark voor jong en oud in Hart van Zuid. De droom van Tjeerd Derkink van SkateLAB werd werkelijkheid toen in 2019 de eerste skaters ‘zijn’ skatepark op het Industrieplein binnenrolden. “We hebben Hengeloërs iets gegeven om trots op te zijn.”
“Ik werd laatst op straat herkend als vader van het skatepark”, vertelt Tjeerd met een trotse glimlach. Ondanks dat de fanatieke skateboarder de term zelf niet gebruikt om zijn rol te omschrijven, vindt hij hem wel verklaarbaar. Jarenlang heeft hij zich namelijk met skatevrienden Marko Matic en Kees Jacobs ingezet voor de komst van een skatepark in het centrum van Hengelo. “Hengelo was in de jaren 70 praktisch de skatehoofdstad van Nederland. Met die rijke skatehistorie, vonden wij dat een skatepark in het centrum van Hengelo niet langer kon ontbreken.”
Uitvalsbasis
Hoe Hengelo de illustere titel van skatehoofdstad heeft gekregen? “Münster was het skate-epicentrum van Europa omdat daar de wereldkampioenschappen werden georganiseerd”, legt Tjeerd uit. “Aangezien Hengelo op de route tussen Amsterdam en Berlijn ligt, dichtbij Münster en dichtbij het Hulsbeek waar het oudste skatepark van Europa ligt, werd onze stad een uitvalsbasis voor skaters.”
En die skaters werden volgens Tjeerd vanaf medio jaren ’80 steeds zichtbaarder in het straatbeeld. “De sport ontwikkelde zich richting trucs met behulp van stedelijke elementen als trappen, leuningen en stoepranden.” Iets wat steeds lastiger werd door het weghalen van skatevoorzieningen bij het Weusthagpark en winkelcentrum Thiemsbrug.
Ontmoetingsplek
Vanaf 2009 streed Tjeerd daarom met zijn stichting SkateLAB voor een skatepark in Hengelo. Een park dat moest draaien om meer dan sport alleen: “We wilden een ontmoetingsplek creëren. Skateboarden is namelijk zoveel meer dan een sport. Het is een lifestyle. Een subcultuur.” Zo worden skaters volgens Tjeerd vaak gekenmerkt door hun creativiteit, vindingrijkheid, liefde voor muziek, relaxte houding en gemeenschapszin. “De passie voor het skaten werkt heel verbindend”, spreekt Tjeerd uit ervaring. “Als je op je board staat, maakt het niet uit waar een andere skater vandaan komt, hoe oud de persoon is of wat hij of zij in het dagelijks leven doet. In het skatepark zijn we allemaal gelijk.”
Daarnaast heeft een skatepark volgens Tjeerd ook een zogenoemde theaterfunctie: “Skaten is tof en spannend om naar te kijken. Een skatepark geeft reuring. Ook mensen die zelf niet skaten, worden naar zo’n plek toegetrokken. Dat wil je toch in een stadscentrum?”
Vooroordelen
Toch werd het idee voor een skatepark in het centrum niet direct door alle Hengeloërs met open armen ontvangen. Voordat het skatepark zijn plek vond op het Industrieplein, is een andere locatie in de binnenstad mede door bezwaren van omwonenden afgevallen. Het resultaat van hardnekkige vooroordelen volgens Tjeerd: “Mensen zien skaters als hangjongeren of mensen die aan de rand van de maatschappij staan. En bij een skatepark denken ze dan dus aan een broeiplek voor criminaliteit en overlast. Ik heb dit nooit gesnapt. Denk je dat wij gaan zuipen, vervolgens glas op ons eigen skatepark gooien en dronken trucs gaan doen? Wij willen geen ongelukken of slecht onderhouden baan, wij willen genieten van onze passie.”
De vooroordelen over de mensen die het skatepark bezoeken, kan Tjeerd ontkrachten met de ontmoetingen die nu plaatsvinden op het Industrieplein: “Het is een ontzettend gemêleerd gezelschap. Van kinderen die net beginnen tot een grote groep senioren die elke zondagochtend samen komt skaten. We zien hier nieuwe vriendschappen ontstaan tussen mensen uit alle lagen van de samenleving. Het sociale succes is nog groter dan we konden dromen.”
Huiskamer
In oktober 2019 is het skatepark op het Industrieplein uiteindelijk geopend. “Het ziet er precies uit zoals we al jaren voor ogen hadden”, vertelt Tjeerd tevreden. Geen kille bak beton ergens weggestopt in een wijk, maar een centrale plek omringd door groenstroken, goede verlichting, zitplaatsen en zelfs water door de reconstructie van de Berflobeek. Een plek die het faciliteert dat het verbinden verder gaat dan alleen tussen skaters. “Mensen lopen langs het skatepark naar het ROC, Hart van Zuid, Poppodium Metropool en de vele omliggende bedrijven. Er zijn daardoor altijd mensen die even blijven hangen. Het is echt een soort publieke huiskamer geworden. Heel tof!”
Ook de skatevoorzieningen zijn precies zoals gedroomd: “Het is een park waar beginners hun eerste trucs kunnen oefenen, waar professionele skaters tekeer kunnen gaan en waar oudere skaters als ik ook nog steeds hun ding kunnen doen. Een aantal Olympische skaters vinden dit zelfs het fijnste skatepark van Nederland”
Hart van Zuid
De centrale locatie van het skatepark in Hart van Zuid had volgens Tjeerd niet beter gekund. Niet alleen omdat het één van de ambities van het stadsdeel is om mensen met elkaar te verbinden, maar ook vanwege de rijke historie: “Hart van Zuid heeft door het industriële verleden en het nog aanwezige erfgoed een meer stedelijke uitstraling dan de rest van Hengelo. Urbane activiteiten als skateboarden passen naadloos binnen de cultuur van dit stadsdeel.”
Over cultuur gesproken: bewoners van Hart van Zuid worden actief betrokken bij de subcultuur van het skaten tijdens het gratis jaarlijkse lifestylefestival Heng Loose op het Industrieplein in samenwerking met Poppodium Metropool.
Wat Tjeerd eigenlijk drijft? “Toen ik als achtjarig jochie mijn eerste meters maakte op de skatebaan bij het Hulsbeek was ik op slag verliefd. Skaten heeft mij door de jaren heen gevormd tot de persoon die ik nu ben: een creatieveling, dromer, ondernemer, doorzetter én verbinder. Het skaten heeft mij zoveel gegeven dat ik nu wil teruggeven.”
Tjeerd hoopt dat het skatepark bijdraagt aan de aantrekkingskracht van Hart van Zuid en Hengelo als geheel: “Ik zeg altijd: maak van nieuwe grond, oale grond. Een plek waar mensen trots op zijn en zich thuis voelen. Een plek waar jongeren willen blijven of zelfs naar toetrekken.” Een ding is zeker, Tjeerd is in ieder geval trots: “Ik vind het geweldig dat ik een klein radertje mocht zijn in de toekomst van mijn eigen stad.”